شنا و مدیتیشن؛ چطور می‌توان روی آب به آرامش رسید؟
مدیتیشن چیست و چه فوایدی دارد مدیتیشن (ذهن آگاهی) فواید بسیار دارد به گونه‌ای که بسیاری از مشاهیر، آن را به طور روزانه جزئی از ملزومات زندگی دانسته‌اند. در گذشته باور بر این بود که که مدیتیشن ویژه افراد خاص و تارک‌الدنیاست و کاربرد آن ارتقای معنوی است. اما تحقیقات نشان داد نه تنها انجام تمرینات مدیتیشن برای افراد عادی امکان پذیر است، که فواید متعددی به همراه دارد که به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنیم: درمان افسردگی کاهش استرس افزایش خودآگاهی افزایش توجه و تمرکز نبوغ، عزت نفس و عدم احساس تنهایی برانگیختن احساسات مثبت و نوع دوستی جلوگیری از کاهش حافظه ناشی از افزایش سن بهبود خواب تسکین درد کاهش فشار خون بالا ترک اعتیاد مفید برای زنان باردار، کودکان و نوجوانان کاهش علائم سندرم متابولیک، تروما، صرع، بیش فعالی و سندروم پیش از قاعدگی ارتباط شنا به مدیتیشن بسیاری می‌گویند شنا کردن حوصله‌سربر است و آن هجوم آدرنالین که در دوچرخه‌سواری اتفاق می‌افتد را ندارد. شنا کردن کسل‌کننده نیست و در واقع، به طرزی ناشناخته، بالاترین حد مدیتیشن است. محدود می‌شوید به دیدن هیچ‌چیز جز خط پایان استخر و چیزی نمی‌شنوید جز صدای تکان‌های آب؛ از همه‌چیز جدا می‌شوید و انگار در پیله خود فرو می‌روید. به نوعی شبیه به همان چیزی است که در مدیتیشن به آن پراتیاهارا (به معنی صرف نظر کردن تمام و کمال) می‌گویند که پنجمین اصل یوگا است که توسط پاتانجلی فیلسوف هندو از آن نام برده شده است. محرک‌های خارجی حذف می‌شوند و این قدرت استخر و آب است که اجازه می‌دهد مغز به خود سر و شکل بدهد. این یکی مانند یکجا نشستن و پاها را روی هم ضربدری گذاشتن‌های مدیتیشن نیست، بلکه مدیتیشنی بر پایه حرکت است. مانند «ذِن» (مکتبی در مذهب بودایی؛ برای مثال، دقت به اتفاقات دنیای پیرامون، ناظر بودن بر ذهن، آزاد کردن بدن و تنفس ریتمیک را شامل می‌شود) است اما جریان و حرکت بیشتری دارد. این احساس جریان داشتن، از سیالیت واقعی آب و آن سرسره بودن طبیعی شنا کردن می‌آید. به شناگران حرفه‌ای دقت کنید که چقدر زیبا روی آب می‌غلطند: آب را می‌درند و پیش می‌روند، می‌رسند و ادامه می‌دهند. هر حرکت، خاصیتی آیرودینامیک مانند شنای دلفین دارد اما نتیجه می‌تواند بسیار شبیه به یوگا باشد. اتفاق شگفت‌آوری رخ نمی‌دهد، همه‌چیز ریتمی پایدار و یکنواخت دارد. برای حرفه‌ای‌ها به نظر همه‌چیز بی‌دردسر به دست می‌آید اما هرکس می‌تواند شنای خود را به مدیتیشن تبدیل کند. البته پیش از مراحل، باید به لوزمات این شیوه پرداخت. باید استخری مناسب داشته باشید که بتوانید با خیال راحت یک لاین آن را به خود اختصاص دهید. تبدیل شنا به مدیتیشن سرعت را پایین بیاورید برای انجام هر عمل نزدیک به یوگا، باید آرام باشید. عقربه‌های ساعت را فراموش کنید. غوطه‌وری کامل را امتحان کنید. این شیوه توسط تری لاولین مدرس مطرح شنا ثبت شده که به شاگردانش می‌گفت مانند یوگا، چطور می‌توانند بین اعمال متفاوت نفس بکشند. با انجام این کار، آن استرس ناشی از نیاز به نفس کشیدن را حذف می‌کنیم. دست‌ها نباید به آب کوبیده شوند، بلکه باید باز باشند و به آرامی روی آن حرکت کنند. نتایج به نحو شگفت‌آوری باعث آرامش می‌شود. ریتم راحت برای نفس کشیدن را پیدا کنید اگر به تازگی با شنای آزاد آشنا شده‌اید، روی تنفس تمرکز کنید. یک مربی خوب به شما یاد می‌دهد تا طی چند هفته درست نفس کشیدن را یاد بگیرید. وقتی مکانیزم تنفس را یاد بگیرید، می‌توانید این کار را به طور ذهنی انجام دهید. با این حال، این کار به هماهنگی بدن و مغز نیاز دارد تا زمان درست تنفس هر بار مشخص شود. به جای آن، شنای قورباغه انجام دهید که مکانیزم تنفس در آن ساده‌تر است. همینطور باید بدانید که مسیری که شنا می‌کنید چند متری است و چند بار در طول مسیر، بالا می‌آیید و نفس می‌گیرید. برای مثال در یک لاین 25 متری، بین 8 تا 13 بار این اتفاق رخ می‌دهد. برای افراد آماتور، اولین شیوه نگه داشتن تمرکز شمارش دفعات نفس گرفتن است. پس از شمارش تعداد نفس، باید آرام نفس کشیدن را تمرین کنید. اینطور که به جای شمارش 1، 2، 3؛ حین هر بار تنفس با خود تکرار کنید آرام نفس می‌کشم، آرام نفس می‌کشم، آرام نفس می‌کشم. بازدم با دماغ آزاد شنا کنید یا قورباغه، بازدم را از طریق بینی انجام دهید. اینطور نه تنها شیوه تنفس را آرام می‌کنید، بلکه دنباله دلپذیری از حباب می‌سازد که آن را به چشم می‌بینید. اگر بازدم با بینی برایتان ممکن نیست، لب را غنچه کنید و بازدم را روی آب فوت کنید. تمرکز تنها روی یک چیز وقتی شیوه شاد شنا کردن را یاد گرفتید یا اینکه اینکه چطور می‌توانید روی آب غوطه‌ور بمانید، سعی کنید روی هر لحظه تمرکز داشته باشید: به وقتی دنباله‌ی حباب‌ها که از بینی شما خارج می‌شود، وقتی از یک سمت استخر به سمت دیگر آن غوطه می‌خورید، وقتی دست‌ها برای شکافتن آب بالا می‌آیند، وقتی شیرجه می‌روید و با انگشتان خود پیش از نقاط دیگر بدن، در آب فرو می‌روید یا وقتی با پا، پارو می‌زنید. مانند هر گونه از مدیتیشن، درستی و غلط اینجا وجود ندارد. در خصوص شیوه تنفس یا شنای قورباغه‌ی خود، دست به خودانتقادی نزنید. با تمرین و احساسی خوب، بهبود پیدا خواهید کرد و در هر زمینه بهتر می‌شوید. باید هر مرتبه حداقل 45 دقیقه با همین کیفیت شنا کنید. در ابتدا بارها ذهن شما پریشان می‌شود اما با تمرین این مشکل حل خواهد شد و هر بار به سطحی عمیق‌تر از تمرکز خواهید رفت. گروهی در هنگ کونگ وجود دارند که هر روز صبح برای شنا به یک باشگاه خصوصی می‌روند. زمانی که آن‌ها برای شنا انتخاب می‌کنند، دقیقا پیش از ساعات کاری است و اینطور به بدن و روان خود وضعیت بهتری می‌دهند. آن‌ها یک دسته آدم هستند اما شیوه شنای آن‌ها کاملا بر اساس تنهایی است. خبری از مسابقه یا مکالمه با افراد دیگر در زمان شنا وجود ندارد. آن‌ها زمانی معین در روز را تنها با خود سر می‌کنند. برای برخی، این‌ها دقایقی هستند که جهان را فراموش می‌کنند و کاری که خود درست می‌دانند را انجام می‌دهند. برخی دیگر در این زمان، ادامه روز را برنامه‌ریزی می‌کنند.